Doç. Dr.
Taner Öznur

Tıp fakültesinin son yılında psikiyatri benim ilk tercihim değildi. Hastaların gerçekten iyileşip iyileşemeyeceğine dair ciddi soru işaretlerim vardı. Anabilim dalı başkanı ve yardımcısı beni odalarına çağırdığında beklentim farklıydı. "Bu alan sana göre" dediklerinde hayır demek istedim. Ama iki deneyimli akademisyenin bir intern hakkında bu denli kesin konuşması düşündürücüydü — belki benim hakkımda benim göremediğim bir şey görüyorlardı. Psikiyatriyi seçtim.

Doğru karar olduğunu psikiyatri asistanlığımda anladım. Askeri psikiyatri pratiğinde daha da pekişti. Travmanın klinik tanımını kitaplardan değil, ağır savaş deneyimi yaşamış askerlerle çalışarak öğrendim. Bu pratik, EMDR'yi teorik bir yöntem olarak değil, klinik bir zorunluluk olarak benimsemememi sağladı. Türkiye'nin ilk ve tek Askeri Psikoloji ve Harp Psikiyatrisi yan dal uzmanı olarak bu alanda yetkinleşmek bir seçim değil, sorumluluktu.

27 yıllık klinik ve akademik deneyim şunu öğretti: ruh sağlığı alanında bilgi eksikliği kadar yanlış bilgi de zarar verir. Bu yüzden hem klinikte hem kürsüde hem de bu platformda aynı şeyi yapıyorum — kanıta dayalı olanı, anlaşılır bir dille aktarmak.

Sedare dolorum opus divinum — Acıyı dindirmek, ilahi bir uğraştır.